Strategia przeciwników
Centralne miejsce w rzymskim szyku zajmowały jednostki o najmniejszej wartości bojowej. Dowodził nimi człowiek, który przez kilka tygodni negocjował z Attylą swoją kapitulację. Rzymianie umieścili ich w samym środku, by zapobiec ich ucieczce. Tak się właśnie stało, gdy Attyla uderzył. Hunowie z cała mocą zaatakowali najsłabsze miejsce Rzymian. Aecjusz zamierzał tym sposobem wciągnąć Hunów w środek swojej linii, a następnie otoczyć go i z pomocą Wizygotów odciąć Hunom drogę powrotną do ufortyfikowanego obozu. Plan był bezwzględny, ale Aecjusz ryzykował życie Sangibana i jego ludzi, by ocali Cesarstwo Zachodnie. Kawaleria Attyli uderzyła na Rzymian. Rozpoczęła się bitwa na polach kataulnijskich. Hunowie rozbili w proch oddziały Sangibana w centrum linii rzymskiej. Gdy Sangiban rzucił się do ucieczki, Hunowie ruszyli w pościg. Zadanie Aecjusza nie było łatwe. Sojusznicy Attyli stawiali zacięty opór. Mimo, że Rzymianie zdobywali przewagę, było ich zbyt mało, by skutecznie oskrzydlić wroga. Wizygoci na prawym skrzydle zostali zatrzymani. Można przyjąć, że tego dnia zginęły tysiące ludzi.
Cześć
W 451 r. imperium rzymskie leżało w gruzach, a dni chwały Oktawiana Augusta przeminęły